وقتی رفته بودن پژوهشگاه رویان

اون مدتی که به عنوان خبرنگار کار می کردم، امکان این رو پیدا کردم که یه جاهایی برم که شاید به این راحتی ها نشه ازشون سر در آورد. یکی از این جاها پژوهشگاه رویان بود. راستش باید اعتراف کنم که اسم این مرکز پژوهشی خیلی بزرگتر از امکانات و ساختمونشه! یه خونه کلنگی سه یا چهار طبقه رو در نظر بگیرید که از زیر زمینش به عنوان مرکز تحقیقات استفاده می کنند و طبقه ها بالا هم اداری و آرشیو و...! راستش من تمام مدتی که اونجا بودم دنبال اون گوسفنده، رویانا بودم. آخرش هم شنیدم که تو یه محل دیگه نگه داریش میکنند. حق هم داشتند. تو این یه وجب ساختمون، جا برای آدم و میکروسکوپ نبود. چه برسه به یه گوسفند.
:)

پ ن: یه گوگل کردم دیدم مثل اینکه یه ساختمون جدید گرفتند. البته بعد از چند سال. در هر حال تبریک داره.
سایت پژوهشگاه رویان